بنيادگراييحقوق بشر

بیخوابی و دعای روحانی، آب روی آتش نیست

زینت میرهاشمی

بدون شک ماجرای از خواب پریدن حسن روحانی، خواندن قران و دعای وی در هنگامی که خانه های مردم در پلدختر را سیل می برد، نه آرامشی بر مردم بلکه تبدیل به خنده و لطیفه های ضد حکومتی خواهد شد.
خنده دارترین بخش داستان او که خودش روایت می کند، مستجاب شدن دعای او به شکلی است که وقتی که صبح از خواب بیدار می شود، متوجه می شود که در پلدختر تلفات جانی نبوده است.
داستان روحانی یک بخش بی خوابی هم دارد که از آن می گذریم. شکرگزاری او بر فراز خانه های ویران شده مردم در استانهای سیل زده هم حکایتی دیگر است. وی سال ۹۸ را سالی «پر نعمت و پر زحمتی» تعبیر کرد و با طرح چند عدد، از برکتهای سیل و سدسازیهایی که دولت وی انجام داده است دفاع کرد. اگر حرفهای روضه خوان نماز جمعه تهران، کاظم صدیقی (نماینده خامنه ای در نماز جمعه) را با حرفهای روحانی جمع ببندیم، نتیجه معجون جالبی از کسانی می شود که برای اثبات حرفهای خود، خدا را بیش از هر هنگام زمینی کرده و از آن مدد می جویند.
روحانی می گوید خدا امسال از بالا آب را برای حیات و بقای ما نازل کرد و کاظم صدیقی می گوید پروردگار بزرگ بشارتهایش را عملی می کند. وی سیل را امتحانی از طرف خدا دانست و ضمن تهدید مردم از آنها خواست که امتحان شان را خوب پس دهند. وی نگفت که چرا خدا بیت ولایت فقیه و فاسدان حکومت را امتحان نمی کند. این روضه خوان تبهکار، با بی شرمی بی حد و مرز می گوید؛ به جهنم که تحریمها تشدید شود.
به نظر می آید که رژیم تلاش می کند سیل را مانند جنگ به یک فرصت برای بقای حکومت تبدیل کند. خشم مردم را سرکوب کرده و صورت مساله سرنگونی را عوض کند. در حالی که سپاه پاسداران مورد تنفر مردم است، با دعوت از گروههای تبهکار همچون حشدالشعبی، حزب الله لبنان و مدافعان حرم از افغانستان و پاکستان، خشم و اعتراضهای مردمی را از حالت تهدید به سرنگونی خارج کند.
اما رویدادهای همین یک ماه که مردم درگیر دفاع از خود در برابر سیل هستند، امکان فرصت سازی برای رژیم را غیر ممکن کرده است. بنابرین داستان بیخوابی و دعای روحانی که تبدیل به تیترهای روزی نامه های رژیم در روز شنبه ۳۱ فروردین شده، آب روی آتش نیست.

جنگ خبر