برنامه هسته‌ايبنيادگراييتروريسمخاورميانه

سردرگمی در مورد مذاکره با اروپا

پس از خروج آمریکا از برجام، رژیم بر سر یک دو راهی قرار گرفت، ترک برجام و آن‌چنان که خامنه‌ای گفته بود آتش زدن برجام و یا ادامه آن با اروپا.

پس از خروج آمریکا با این‌که دلواپسان با سر و صدا خواستار ترک برجام بودند، اما خامنه‌ای که می‌دانست ترک برجام و ایستادن در برابر آمریکا و جامعه جهانی چه عواقب خردکننده‌یی برای حاکمیت دارد، ماندن در برجام و آویختن به دامن اروپا را انتخاب کرد.

اما شرط اروپا برای ادامه برجام، دست برداشتن آن از پروژه موشکی و دخالتهای منطقه‌یی است که این هر دو برای رژیم به‌مثابه جامهای زهری مرگبارتر از جام‌زهر هسته‌یی است.

به همین دلیل فریاد دلواپسان بلندتر از قبل به گوش می‌رسد که اروپا همدست با آمریکاست و تعامل با اروپا به‌معنی تسلیم به آمریکاست.اما باند روحانی تعامل و مذاکره با اروپا را تنها راه نجات می‌داند، گو این‌که اخیراً بعضی از رسانه‌ها و مهره‌های این باند نیز از این‌که از اروپا آبی گرم شود مایوس شده‌اند.

از نظر مهدی محمدی از باند خامنه‌ای و سایر دلواپسان در جدال بین حکومت آخوندی و آمریکا «اروپا قرار نیست جلوی گلوله‌‌های آمریکا» به جانب رژیم را بگیرد «بلکه قرار است ایران را در سیبل نگه دارد تا گلوله‌‌های محدود آمریکا هدر نرود».(روزنامه وطن امروز ۱۹خرداد ۹۷)

روزنامه آرمان وابسته به باند روحانی ۱۹خرداد ۹۷برجام را «گروگان اروپا در گروه هفت» می‌داند و به گفته‌ امانوئل ماکرون رئیس‌جمهور فرانسه استناد می‌کند که از آنجا که شرکتهای اروپایی خصوصی هستند اختیار شرکتها دست خود آنهاست.

نتیجه‌گیری نویسنده مقاله آرمان از نقل این گفته ماکرون این است که«اتحادیه اروپا با شرایطی که دارد چندان قابل اعتماد برای آینده برجام نیست و اگر این کشورها برجام را برهم بزنند که احتمال خارج شدنشان از برجام چندان کم نیست، چون اگر بخواهیم پای محاسبات بازرگانی را به میان بکشیم، اروپا هیچ‌وقت آمریکا را رها نمی‌کند».

روزنامه جهان صنعت یکی دیگر از رسانه‌های باند روحانی ۱۹خرداد ۹۷به این موضوع اشاره می‌کند که نظام آخوندی « می‌داند که اروپایی‌ها مسلماً نمی‌توانند به سرعت در حل مشکلات به یاری‌اش بشتابند».

توصیه نویسنده مقاله جهان صنعت به حاکمیت این است که« رسیدن به یک توافق جدید می‌تواند گزینه‌یی منطقی برای برون‌رفت از بحران باشد». یعنی این‌که به شروط آمریکا و آمریکا تن بدهد و در زمینه سیاست منطقه‌یی و برنامه موشکی جام‌زهر بنوشد.

علی بیگدلی یکی از مهره‌های وابسته به باند روحانی رژیم آخوندی را از لفاظی‌های پوشالی در «خصوص توان موشکی» پرهیزمی‌دهد. زیرا این لفاظی‌‌ها «جز افزایش بار و هزینه‌های دیپلوماتیکی هیچ فایده‌ای را از آن کشور نمی‌کند».

تأکید بیگدلی هم این است که نظام زهر بخورد و« قواعد بازی را یاد بگیرد» و« باید اتحادیه اروپا را به‌عنوان منفذ تنفسی دیپلوماتیک برای خود حفظ کند.باید بسته پیشنهادی اروپا به ایران با موشکافی و تحلیل همه جانب انجام شود. باید تغییر در مواضع و همراهی حداکثری با اتحادیه اروپا در داخل شکل گیرد تا این‌که ایران وجهالمصالحه قرار نگیرد».(سایت دیپلوماسی ایرانی ۱۹خرداد ۹۷)

ملاحظه می‌شود که یک سردرگمی عمومی در زمینه نقش اروپا در میان رسانه‌ها و مهر‌های هر دو باند و تمامیت حکومت آخوندی از جمله در شخص ولی‌فقیه ارتجاع وجود دارد.

هم سردرگم و ناتوان است که موضوع اتمی را به‌طور قاطع و به کدام سمت و سو حل و فصل کند.یعنی این‌که یا دستور خروج از برجام را بدهد و یا این‌که هم‌چنان که باند روحانی می‌خواهد جام‌زهر بخورد و به شروط اروپا که همانا دست کشیدن از سیاست مداخله‌جویانه منطقه‌یی و دست کشیدن از برنامه موشکی است گردن بگذارد.

این سردرگمی هم ناشی از بن‌بستی است که رژیم در آن گرفتار است و به عواقب مرگبار هر دو شق برای نظام واقف است. و به‌خوبی می‌داند که در پیش گرفتن هر یک از شقوق بالا یعنی برهم زدن برجام و یا تسلیم به شروط آمریکا و اروپا مستلزم پرداخت بهای گزافی است.

ضمن این‌که این سردرگمی و بلا تکلیفی خود عامل دیگری برای افزایش جنگ و جدال باندها و تشدید بحران درونی رژیم است.

سایت مجاهدین خلق