روز پنجشنبه ۲۷ آذرماه ۱۴۰۴، در جریان یک مسابقه فوتبال در استادیوم سهند تبریز، حضور و صدای دختران جوان آذربایجان به صحنهای معنادار از اعتراض سیاسی و اجتماعی تبدیل شد. این دختران آزادیخواه با سر دادن شعار «آذربایجان شرفدی، پهلوی بیشرفدی» بهروشنی موضع خود را علیه هرگونه دیکتاتوری، چه گذشته و چه حال، اعلام کردند.
این شعار، تنها یک واکنش لحظهای در یک فضای ورزشی نبود؛ بلکه بازتاب آگاهی و انتخاب نسلی است که آگاهانه راه آینده را از گذشته جدا میکند. نسلی از دختران و زنان جوان که نه فریب سرکوب عریان رژیم حاکم را میخورند و نه اسیر نوستالژی بازگشت به سلطنت و استبداد پیشین میشوند. آنان با صدایی رسا اعلام میکنند که آزادی، کرامت و دموکراسی با هیچ شکل از دیکتاتوری، اعم از مذهبی یا سلطنتی، جمع نمیشود.