در هنگامهِ تشدید سرکوبِ پسا جنگ رژیمهای اسراییل و ولایت فقیه، مقاومت شجاعانه زنان بلوچ در برابر یورش جنایتکارانه پاسداران در روستای گونیچ واقع در شهرستان خاش و اعتراض مردم در همدان در تشییع پیکر دو جوان که توسط بسیجیهای مزدور به قتل رسیدند، ستودنی است. شعارها و پلاکاردهای این دو رویداد در این شرایط خفقان و ارعاب اهمیت دارد.
بامداد سه شنبه ۱۰ تیر، مزدوران رژیم در یورش به خانه های هموطنانمان در روستای گونیچ به بهانه «تَجسُس»، با مقاومت زنان بی سلاح و غیر نظامی این روستا مواجه شدند و آنها را به گلوله بستند. در این حمله جنایتکارانه، ۱۱ تن از زنان هموطن مجروح و ریحانه بامری ۲۱ ساله و باردار، فرزندش را از دست داد، بانوی دیگری به نام «خان بی بی بامری» بر اثر گلوله در جا جان داد و بانوی دیگری به نام «لالی بامری» ۴۰ ساله بر اثر جراحات روز آدینه ۱۳ تیر در بیمارستان جانباخت.
در اعتراض به این جنایت، زنان بلوچ روز آدینه ۱۳ تیر، مقابل ساختمان فرمانداری این شهر با شعارهایی «نه می بخشیم، نه فراموش می کنیم» و پلاکاردی با این مضمون «لالی کشته شد، خان بی بی هم؛ دنیا چرا ساکته؟» دست به تظاهرات زدند.
در رویدادی دیگر، روز سه شنبه ۱۰ تیر، مزدوران رژیم در همدان با شلیک گلوله به سه جوان گردشگر طبیعت، دو نفر از آنها را به نام مهدی عبایی و علی رضا کرباسی کشته و نفر دیگر را مجروح کردند.
روز پنجشنبه ۱۲ تیر در مراسم خاکسپاری پیکر این دو جوان، جمعیت کثیری ار مردم همدان با سردادن شعارهای ضد حکومتی شرکت کردند. مردم خشمگین شعار دادند: «می کشم، می کشم، آن که برادرم را کشت»، «دشمن ما همینجاست، دروغ میگن آمریکاست» و «مرگ بر ستمگر».
در دورهِ پسا آتش بس لرزان، تشدید سرکوب با دستگیریهای فله ای و فشار روی زندانیان برای گرفتن اعترافهای اجباری برای تولید سناریوهای حکومتی، نشان دهنده این است که رژیم بیش از این که خود را برای جنگ با اسراییل آماده کرده باشد، خود را برای سرکوب شورش و فوران خشم مردم آماده کرده است.
اگر فعلا آتش بس بین دو رژیم بنیادگرای ارتجاعی اسراییل و ولایت فقیه برقرار است، اما هیچ آتش بسی بین حکومت و مردم خشمگین برقرار نیست. ادامه جنگی که رژیم خود آغازگر آنست و پایان این جنگ سرانجام به دست مردم رقم خواهد خورد.
جنگ خبر