بحران سوخت در کشور بویژه کمبود بنزین و گازوئیل اکنون به مانند لکوموتیوی در حال سرعت گرفتن می باشد.
کافی است تا در این رابطه نیم نگاهی به جایگاه های سوخت رسانی , صف های طولانی و یا درد دل های مردم بیافکنیم تا به عمق این بحران آخوند ساخته بهتر پی ببریم.
گزارشهای میدانی و ویدئوهای منتشر شده در شبکههای اجتماعی تماما از وجود بنزین بی کیفیت مخلوط با آب و صفهای طولانی در مقابل پمپبنزینها حکایت دارد..
این وضعیت بحرانی در شرایطی است که نگرانیها درباره بحران تأمین بنزین وافزایش پله ای قیمت کاملا مشهود می باشد..
واقعیت در این میان آن است که بحران موجود دو ریشه اصلی دارد. نخست از کار افتادن تولید بدلیل ضربات ناشی از جنگ چهل روزه و ناتوانی رژیم برای راه اندازی مجدد زیر ساخت های تولیدی و دیگری سوء استفاده حکومت از بحران موجود با هدف پر کردن صندوق ورشکسته دولت پزشکیان.
پزشکیان دراین رابطه می گوید که میزان مصرف بنزین در کشور , روزانه بالغ بر میلیون لیتر135 می باشد, اما سقف تولید قریب 121 میلیون لیتراست. این سخن بدان معنا است اکنون حکومت با کسری 15 میلیون لیتر در روز روبرو می باشد.
همچنین این آمار و ارقام در حالی است که روزانه قریب 13 میلیون بشکه بنزین از کشور به خارح از مرزها قاجاق می شود. در پشت این حجم عظیم نیز دلالان حکومتی و سپاه پاسداران متولی مرزهای کشور , با هدف رسیدن به دلار و دور زدن تحریم ها قرار دارند.
در یک جمع بندی اجمالی باید تاکید کرد که بروز این بحران ریشه در چند پارامتر دارد. نخست بهم خوردن تعادل میان تولید و مصرف , وجود خودرو های فرسوده , قاچاق سوخت با هدف دور زدن تحریم ها , از کار افتادن توان تولید رد بسیاری از پالایشگاه ها و سرانجام سوء مدیریت رژیم با هدف تامین کسری بودجه برای صندوق دولت.
بدین سان پیش بینی می شود که دیکتاتوری مذهبی درصدد آن است تا در آینده ای نه چندان دور و قدم به قدم , با دست بردن در جیب مردم , قیمت بنزین و گازوئیل را افزایش دهد.
دراین راستا سه راهکار اکنون در دستور کار دولت چهاردهم قرار دارد. نخست طرح بنزین به نفر با کد ملی, برای نمونه تخصیص سهمیه بنزین ( برای نمونه ۳۰ لیتر در ماه) به هر کدملی به جای پلاک خودرو.
دوم افزایش تدریجی قیمت بنزین با هدف ممانعت از بروز شوکهای ناگهانی و سرانجام طرح چندنرخی کردن بنزین و گازوئیل .
اما در تمامی این سناریو ها هراس حاکمیت ازچشم انداز کاملا مشهود می باشد , زیرا تجربه قیام خونین آبان 98 که طی آن مردم ایران و کانون های شورشی رژیم را تا مرز سرنگونی به پیش بردند , برسر میز دولت پزشکیان قرار دارد.
این همان بمب ساعتی است که اکنون بر بالای سر حکومت قرار گرفته , زیرا به مجرد افزایش قیمت , خطر شورش و قیام ها در کشور بسیار محتمل بنظر می رسد. دراین راستا نیز حکومت طی هفته گذشته از راه اندازی نیروی سرکوبگر دیگری در مراکز توزیع بنزین و پایگاه های سوخت رسانی خبر رسانی کرد.
پاسدار جنایتکار رادان , سرکرده نیروی انتظامی حکومت ضمن اعتراف به وجود آتش زیر خاکستر هراس خود را با جملاتی مانند «نقشه دشمن برای آشوب» و یا «مراقب بهانههای بنزین، معیشت و اقتصاد باشیم», به بیرون ساطع کرد.
آنچه که مسلم است هرگونه افزایش قیمت بنزین و یا گازوئیل با افزایش شدید بهای اجناس مصرفی , نان , آب و نیازهای روزانه گرده خورده , زیرا زمانیکه قیمت حمل و نقل افزایش یابد , به یقین تاثیرات مستقیم خود را برقیمت اجناس و بازار خواهد گذاشت و به رشد تورم و گرانی ضریب خواهد زد.
چنین وضعیتی در سایه تورم نقطه به نقطه 80 درصدی , رکود شدید اقتصادی , بیکاری , سقوط ارزش پول ملی و همچنین قفل شدن کسب و کار مردم , به یقین بهترین بستر را برای هرگونه قیام و شورش علیه حکومت فراهم خواهد کرد.
این همان نقطه ورود رژیم به بحران سوخت می باشد. پزشکیان از یک سو می خواهد دست در جیب مردم کرده و با افزایش شدید بنزین تا سقف 80 هزار تومان به وضعیت خود قدری سر وسامان دهد, اما از سوی دیگر می داند که تبعات چنین اقدامی به معنای بهمنی عظیم بر سر حاکمیت خراب خواهد شد.
واقعیت دیگر در رژیم آخوندی آن است که بدلیل هزینه های سنگین نظامی و امنیتی , دیکتاتوری ناچار گردیده تا دست به حذف بودجه برای بسیاری از بخش ها و یا سوبسید ها برای بسیاری از کالاهای مورد نیاز جامعه بزند, امری که به رشد فقر و فلاکت بیشتر راه برده و جامعه را هرچه بیشتر خشمیگن و مترصد خیزش وقیام نموده است.
در رابطه با این بحران و راهکار خروج از آن , پیشتر آقای مسعود رجوی در پیامی خطاب به حکومت از جمله تاکید کرده اند : « این راهکار خیلی ساده است: روزانه ۵ میلیون لیتر از سپاه و از بسیج و از اطلاعات و از انتظامی کم کنید. جمعاً میشود ۲۰ میلیون لیتر، دیگر کمبودی نیست و ۵ میلیون هم اضافه میآورید».!